دیشب چقد حالم بدبود... اینقد که حتی اقام متوجه شد خوب نیستم...

چقد فکر تو سرم بود و چقد دلم تنگ شده برات فاطمه..

داشتم فکر میکردم که اگه یه روزی منو به حال خودم بذاری من دیوونه میشم

انگاری شدی امید زندگیم، فکر میکردم اگه نداشته باشمت زندگیم بی معنیه!

من به این حس میگم دوست داشتن از ته دل!

دلتنگتم خیلی زیاد...

وقتی تو

دست من و

ثانیه ها را می گیری

چشم هایم را می بندم؛

یک نوک پا

به دیدن خدا می روم

ناغافل صورتش را می بوسم

و آرام به گوشش می گویم :

چه خوب

که حواست نبود و

این فرشته را روی زمین

برای من

جا گذاشتی!

برای دل خودم نوشتم...

خصوصی و محرمانه...

دلم آروم بگیر لطفا...

بعضی وقتا

یه جوری

بعضی آدما

به دلت میشینند

که نمیدونی چی شد که اینطوری شد!!!

به این فکر میکردم که چقدر مشتاقی نسبت به من؟

هرچی بیشتر فکر میکنم میبینم هیچ اشتیاقی نداری

و وقتی یه رابطه اینجوری پیش میره یعنی مرگ تدریجی یک رویای شیرین برای من

ادامه مطلب نوشته شده برای خودم...

چقد بی معرفت شدی....

حالا که روزا کلاس نداری و سرت شلوغ نیست...

لااقل یه احوالی بپرس بی معرفت

چی بگم؟ شاید سرت با کسای دیگه گرمه...

شاید دوره من تموم شده

بیخیال من دیگه عادت کردم

هرجاهستی خوش باشی...

چقد ازاین حس لبریزم...

بانوی مهربون من چقد دوستت دارم خودت میدونی..هرجا هستی و مشغول هرکاری لبت خندون باشه...

دیروز دیدمت و حالا امروز دلم بیشتر بهونتو میگیره...

هوووووف خدایا چقد این حس کلافگی بده

همین الان توی سالنم...

توی اتاقی...

دلم لک زده پیشت باشم

ولی...

لعنت به این حس بدی که تو دلمه لعننننننت